Mar25

Mijn geduld is op

Author // Merel Categories // Oosterwold

Mijn geduld is op

Op zondag 12 juni 2016 maakte Joost voor het slapen gaan nog een rondje FB en maakte achteloos een opmerking over de Tiny House Farm in Oosterwold waarover hij las omdat hij Tiny House Nederland volgt op FB.

Volgens mij was Joost die opmerking alweer vergeten voordat ie überhaupt bij mij aankwam. Ik heb er die avond niet al teveel aandacht meer aan besteed, aangezien enthousiast worden vlak voordat je gaat slapen je nachtrust meestal geen goed doet.
Maar maandagochtend had het mijn volle interesse. Heb meteen alles gelezen wat er te vinden was en ook maar meteen even de verkopend makelaar gebeld. Ik kreeg te horen dat er de dag erna een informatieavond was en dat we daar welkom waren. Na die avond zouden we ons in kunnen schrijven op een kaveltje.
Joost was echter vertrokken en zou die maandagavond niet thuiskomen, aangezien hij die maandag en dinsdag een offsite/heisessie had. Dus ik heb Joost een mail gestuurd met wat info en de mededeling dat we die dinsdagavond naar de informatieavond móésten en dat we naar alle waarschijnlijkheid in Almere zouden gaan wonen. Haha, terwijl hij daar allerlei groepssessies had, moest ie even flink schakelen. Ik had inmiddels al uitgezocht hoe we het dinsdagavond logistiek zouden regelen dus hij kreeg in zijn mail ook de planning voor dinsdagavond. Nee was geen antwoord.

En inderdaad zijn we naar die informatieavond gegaan. Ook Joost werd enthousiast van alle informatie. Op de heenweg zijn we snel door het gebied gereden om te kijken waar we het over hadden. Die week stapten we vol overtuiging in ons nieuwe avontuur. Negen maanden later maakten we nog een overstap van de Tiny House Farm naar onze eigen kavel (als zelfbouwers), maar onze overtuiging in Oosterwold is nooit meer weggegaan.

Als je aan Oosterwold begint weet je dat je je huis niet cadeau krijgt. Er kunnen zich allerlei problemen voordoen en de grap is dat je van te voren niet weet welke problemen zich zullen aandienen. Hoeveel hobbels en hoe hoog de hobbels zullen zijn, is van te voren niet bekend. Maar je weet wel dat, als je er eenmaal aan begint, er snel geen weg meer terug is. Dan moet je door; of je nu wilt of niet. Het hebben van een grote dosis geduld en mentale flexibiliteit en veerkracht zijn in Oosterwold geen overbodige luxe! En laat ik nou bepaald geen geduldig persoontje zijn surprised! Maar goed, wat moet dat moet. Ik heb mezelf streng toegesproken en me overtuigd dat de weg de herberg is. Dat houd ik nu al ruim 1 jaar en negen maanden vol. Af en toe ben ik zelfs verbaasd over mezelf smile! Ik maak me niet snel druk, we maken belangrijke beslissingen alsof we moeten kiezen tussen een boterham met jam of kaas en het grootste deel van de tijd genieten we echt van het hele proces. We leren zoveel!

Maar gister was het opeens op! We reden nog even langs onze kavel omdat Joost wilde controleren hoeveel zand er uit de fundering gehaald moet worden, zodat er genoeg ruimte is voor isolerende schelpen. We waren er nog geen 10 minuten en toekomstige buren die toevallig langsreden en ons zagen staan, stopten even om te kletsen. Ook een andere toekomstige buurman die wat kwam klussen op zijn kavel voegde zich bij ons. Wat was het leuk om alvast even in de toekomst te kijken. Nu wonen al onze buren nog overal en nergens, maar straks zijn we echt buren.
Daarna reden we langs het eerste huis dat onze bouwer Martin eind vorig jaar in Oosterwold bouwde. De eigenaren waren thuis en herkenden ons nog van de vorige keer dat we even kwamen kletsen. Ze wonen nu een winter in hun huis en we waren wel benieuwd hoe het ze beviel. En het beviel ze heel erg goed! Het bouwproces is goed verlopen, ze zijn erg blij met hun huisje en ze genieten volop van het wonen in Oosterwold. Toen we buiten stonden en tegen hun veranda aan leunden, kwam het zonnetje nog tevoorschijn. En opeens wilde ik dat ook! We kregen zelfs nog een rondleiding binnen en we werden er helemaal blij van. Die geur van het hout, de sfeer en het klimaat! Het was echt heel erg fijn. En nu is het op. Mijn geduld is op. Ik wil op ons landje wonen: liever gister dan vandaag.

Maar we moeten nog even geduld hebben. Er zijn nog wat hobbeltjes te nemen. Afgelopen donderdag kwam de aannemer die de hoofdleidingen voor de nutsen langs de kavelweg gaat leggen, controleren of het nutstracé er goed bij ligt zodat ze de hoofdleidingen daadwerkelijk kunnen gaan aanleggen. Dat bleek niet het geval. Shit, hadden we opeens weer een nieuwe hobbel te pakken. We krijgen één week de tijd om het op te lossen. Als het dan niet goed is, komen we weer onderop de stapel. En als er geen hoofdleidingen liggen, komen er geen kavelaansluitingen. En dan kan de bouw van je huis nog zo voorspoedig gaan, dan zit verhuizen er niet in. Dus opeens wordt komende week spannend. De halve straat heeft zich ingespannen om het proces weer vlot te trekken. Wat eigenlijk wel heel gaaf was om te zien en me nog meer zin geeft er daadwerkelijk te wonen.

Nu gaan we zitten duimen. Soms is dat het enige dat je kunt doen. De rest loopt. En ik ga mijn best doen mijn geduld weer onder controle te krijgen. Want dan is het voor iedereen, maar vooral voor mezelf wink, een stuk leuker.

  

< volgend artikel      ^blogroll^     vorig artikel >

About the Author

Merel

Merel

HARTSTOCHTELIJK PLANNENMAKER, HANDWERKEN, (THEORETISCHE) TUINKENNIS

Comments (6)

  • Zuinigeman

    Zuinigeman

    25 March 2018 at 21:24 |
    Spannend hoor deze week en al die hobbels die waarschijnlijk komen.

    reply

  • Team CF

    Team CF

    26 March 2018 at 07:21 |
    Hobbel in de weg, kink in de kabel. Je gaat nog wel meer voor je kiezen krijgen, nog even geduld :-p

    reply

  • Niet Tot 71

    Niet Tot 71

    26 March 2018 at 20:26 |
    Zelf heb ik in mijn leven twee keer een nieuwbouwwoning gekocht. Ik kan dus uit ervaring vertellen dat het soms zo tergend langzaam lijkt te gaan dat nieuw bouwen.

    reply

    • Merel

      Merel

      26 March 2018 at 21:11 |
      De mensen bij wie we zaterdag langs zijn gegaan (die met dezelfde bouwer) zijn twee maanden na start bouw verhuisd. Dus het kan wel. Maar of het ook bij ons lukt???
      Schat zo in dat jij huizen hebt betrokken die traditioneel gebouwd zijn. Dat duurt inderdaad heel lang. Wij gaan voor houtskeletbouw.

      reply

  • Catootje

    Catootje

    28 March 2018 at 13:03 |
    Wat een gaaf avontuur. Spannend !

    reply

    • Merel

      Merel

      28 March 2018 at 14:03 |
      :-) Vinden wij ook!!

      reply

Leave a comment

You are commenting as guest.