Aug12

Heftige week en een hele warme verrassing!

Author // Merel Categories // FIRE, Persoonlijk, Zelf maken

Heftige week en een hele warme verrassing!

Woensdag schreef Joost dat we het, na de cardioversie van dinsdag, rustig aan gingen doen. Nou, dat is niet helemaal gelukt. Donderdagochtend zaten we alweer in het AMC voor, wat zou blijken, een lange dag met behandelingen.

De ritmestoornis was weer teruggekomen en om niet meteen tot een cardioversie over te gaan, wilden ze eerst kijken of ze het ritme weer terug konden krijgen met overpacen. Oneerbiedig gezegd: gepiel met de instellingen van mijn pacemaker. Toen dat niet lukte, werd ik netjes afgeleverd op de eerste hart hulp. ‘Mijn’ kamer was alweer beschikbaar en ik werd klaar gemaakt voor toch maar weer een nieuwe cardioversie. Nou, inmiddels draaien we onze hand daar niet meer voor om. Appeltje, eitje. Na de cardioversie moeten we nog even wachten tot de bloeddruk weer op een enigszins normaal niveau is teruggekeerd (mijn lage bloeddruk wordt door de narcose nog lager) en dan wordt het verzoek tot vervoer gedaan. Het duurt lang voordat we worden opgehaald en de verpleegkundige belt na een uur nog maar eens om te vragen waar ze blijven. Er wordt een spoedverzoek van gemaakt.

Strak 70 is niet goed

Dan, terwijl ik heel rustig lig en nog niet eens een gesprek voer oid, voel ik mijn hartslag versnellen. Ik zeg het tegen Joost en automatisch kijken we naar de monitor. Ja hoor, de monitor bevestigt mijn gevoel. Mijn hartslag gaat omhoog en we zien ‘m langzaam weer terugzakken. Nou prima, het wordt nu echt tijd om naar huis te gaan. Dan weer zo’n hartslagversnelling. Maar nu zakt mijn hartslag niet terug naar mijn normale niveau, maar blijft hangen op 70 slagen per minuut. Niet 69, niet 71, maar strak 70. Al onze alarmbellen (niet die van de apparatuur surprised) gaan rinkelen. Strak 70 is niet goed. Dat is het ritme dat mijn pacemaker geeft als er een ritmestoornis is. K*t! Snel de verpleegkundige uitgelegd wat wij denken dat er aan de hand is en dat een ECG nu wel handig is. Ze is het ermee eens en stuurt de medewerker van patiëntenvervoer die inmiddels is gearriveerd met veel excuses weer weg. Gelukkig wordt er snel gehandeld en is iedereen het ermee eens dat het voor de hand ligt, nu ik daar toch nog nuchter met ingebracht infuus lig, om meteen een nieuwe cardioversie te doen. Zo gezegd, zo gedaan en wéér onder narcose… 

Om ervoor te zorgen dat mijn hartritme deze keer wel in het goede ritme blijft kloppen, worden de medicijnen waar ik woensdag mee begonnen was en die langzaam en onder controle opgebouwd zouden moeten worden, maar meteen verdubbeld. Het grootste risico van dit medicijn zijn hartstilstanden. Fijn. Zoals zo vaak in het ziekenhuis is het een afweging van twee kwaden. Nu heb ik een ICD dus een hartstilstand zou ik moeten kunnen hebben, maar heel vrolijk word ik niet van dat idee. Nou ja, op hoop van zegen dan maar weer. Maandag word ik weer in het AMC verwacht om te kijken of mijn ritme geen last ondervindt van de medicatie.

Na alle ritmeproblemen van afgelopen tijd lukt het me niet om weer een beetje vertrouwen te krijgen. Mijn eigen ECG-apparaatje is even mijn beste vriend. Tijdens het maken van zo’n thuis-ECG wordt mijn ritme gedurende 30 seconden weergegeven. Lekker makkelijk. Ik kan meteen zien of het nog goed gaat. Elk ritme is goed, als het maar niet continu 70 is. Als op vrijdagmiddag mijn ritme goed blijkt voel ik grote opluchting, terwijl we nog niet eens 24 uur op weg zijn. Vooralsnog vind ik dat ik wel even ‘misbruik’ mag maken van mijn ECG-apparaatje.

... Cheesy bij het soort mensen hoort dat begripvol is. Dat is echt heel fijn!

Op zaterdag hebben we een afspraak bij Cheesy. Voor vertrek voel ik me slecht. Als ik een ECG maak, zie ik chaos. Wat te doen? Toch maar even de eerste hart hulp gebeld. Ze stellen me gerust. Zodra ik me slecht voel moet ik komen, maar vooralsnog is er geen reden tot ongerustheid. Oké, dan maar weer schouders ophalen.
Ik besluit mee te gaan naar Cheesy, want een beetje afleiding kan me alleen maar goed doen. Daarbij hebben we al lang gemerkt dat Cheesy bij het soort mensen hoort dat begripvol is. Dat is echt heel fijn!

Afgelopen week heb ik na lang twijfelen de FIRE-slackgroep op de hoogte gesteld van onze ziekenhuisbezoeken. Wie zit er nu te wachten op de mededeling dat wij in het ziekenhuis zitten, vroeg ik me af. Die mensen hebben toch wat beters te doen dan zich bezig te houden met onze beslommeringen. Maar het bleek een verstandige keus. Terwijl ik in dat ziekenhuisbed lag, hield Joost me op de hoogte van de berichten en ‘thumbs ups’ die binnenkwamen. Dat was fijn. We voelden ons gesteund.

En toen we gister bij Cheesy binnenkwamen stond er een enorme fruitmand (met Chocotoffs smile!!!) op me te wachten en een biermand voor Joost! Daarnaast nog een grote bos bloemen en ik geloof dat we dinsdag nog post mogen ontvangen. We waren helemaal sprakeloos. Ze bleken met zijn allen geld ingezameld te hebben om ons spontaan een enorm hart onder de riem te steken. Nou, dat is gelukt. We zitten nog steeds beduusd op de bank embarassed. En laten we het erop houden deze financieel bewuste mensen die allemaal op hun eigen manier bezig zijn met financiële vrijheid bijzonder vrijgevig zijn! Dank jullie wel!

Joost heeft trouwens woord gehouden. We gaan nu even voor de quick wins. De meeste kastdeurtjes heeft ie gisterochtend opgehaald bij de Ikea en de helft zit al. Nu nog even het aanrechtblad regelen en dan hebben we over niet al te lange tijd een heuse keuken. Het moet niet gekker worden wink.

Keuken in aanbouw
 

 

  

< volgend artikel     ^blogroll^     vorig artikel >

About the Author

Merel

Merel

HARTSTOCHTELIJK PLANNENMAKER, HANDWERKEN, (THEORETISCHE) TUINKENNIS

Comments (3)

  • Project Lonica

    Project Lonica

    12 August 2018 at 14:01 |
    Nu ik pas precies lees wat jullie in het ziekenhuis hebben moeten doorstaan, ben ik helemáál blij met het leuke initiatief op de Slackgroep! Hoop echt dat het nu eindelijk beter met je gaat! En wat wordt de keuken mooi!

    reply

  • dertigermetkids

    dertigermetkids

    12 August 2018 at 14:27 |
    Had 't op de slack groep maar half meegekregen, maar jeetje wat een heftige periode! Fijn dat we met z'n allen iets kleins hebben kunnen doen voor jullie beide. Hoop dat de medicijnen snel aanslaan en dit niet meer voor komt en wat fijn dat de pacemaker wel z'n werk doet! En jij daaraan ook merkt wanneer 't mis is. Sterkte!

    reply

  • Mieke

    Mieke

    13 August 2018 at 11:05 |
    Hoop dat het snel beter gaat en de medicijnen hun werk gaan doen zonder bijwerkingen Merel, sterkte!
    En wat wordt jullie keuken mooi!

    reply

Leave a comment

You are commenting as guest.