Mar28

Afleiding

Author // Merel Categories // Persoonlijk

maar dit is niet de afleiding die we willen!!

Afleiding

Drie weken geleden kreeg onze Toos pijn bij bepaalde aanrakingen. Ook liep ze minder enthousiast. En aangezien Toos een teckeltje is, zijn we meteen naar een gespecialiseerde dierenarts gegaan; die inderdaad een hernia vaststelde en haar behandeld heeft.

Ξ Op tijd

Het goede nieuws was dat we er vroeg bij waren. Benchrust en pijnmedicatie zouden haar binnen een paar weken weer op haar pootjes brengen. Na een week vertrouwde ik het niet en ben vervroegd terug gegaan. Ze had inderdaad nog teveel pijn. Weer een behandeling, wat meer pijnmedicatie en complete benchrust was nu het advies. En ook nu lukte het me niet weg te blijven tot de volgende afspraak. Het ging niet goed. Dat werd me steeds duidelijker. Vorige week vrijdag had de dierenarts nog een gaatje. Mooi, dat gaatje was voor Toos. De dierenarts was het ermee eens dat het slechter ging en ook te lang duurde. We moesten voor de volgende stap gaan: beeldvorming (CT of MRI) op basis waarvan zou worden besloten of een operatie zin zou hebben. Maandag 9.00 uur stond die afspraak in een gespecialiseerde dierenkliniek. Toen we Toos 's ochtends vroeg nog even naar buiten lieten, kon ze haar achterhand helemaal niet meer bewegen. Uit de CT-scan die gemaakt werd bleek dat ze een knoeperd van een hernia had.

Ξ De praktijk

Tja, daar sta je dan.  Ik heb nogal een mening over de gezondheidszorg en die is niet louter positief. Vind ook dat ik recht heb op mijn mening aangezien ik zelf een proto-type pappen-en-nathouden-patiënt ben. Ze laten je niet doodgaan, maar echt lekker fixen is er ook niet bij. En daarom was ik altijd lovend over hoe we met onze huisdieren omgaan. Geen poespas. Ze een mooi leven geven en als het niet meer lukt, een dikke kus erop en laten gaan. Voor iedereen beter. Verdriet heb je sowieso, nu of straks. Niet dat ellendige gesleep en gesol wat alleen maar pijn oplevert. 
Maar ja, theorie en praktijk; dat zijn nogal verschillende dingen. Want nu stonden we daar in dat kleine kamertje van de dierenkliniek met de beelden van de scan op het beeldscherm voor ons. De radiologe (jaja, dat is er allemaal) liet ons precies zien wat en waar het mis was. Conclusie: dit zou niet overgaan met rust. Opereren was de enige optie. Ik heb met tranen in mijn ogen nog geprobeerd te opperen of er nog andere opties waren. Het duurde behoorlijk lang voor ze doorhad wat ik bedoelde. Tja, als we dat zouden willen, was dat natuurlijk ook mogelijk. Maar begrip kreeg ik niet, want het was tenslotte goed operabel. En Toos lag vanwege de scan al onder narcose zodat alles in één keer door kon gaan. Enige druk om te beslissen was er dus wel.

HerniaToos 006
HerniaToos 015
HerniaToos 002
HerniaToos 009

We hebben besloten voor de operatie te gaan. In de hoop dat ze binnen korte termijn weer loopt en gelukkig is. Het zou immers te fixen zijn en niet lijden om maar te verlengen.
Maar de volgende 24 uur waren een hel. Ze gilde als je aan haar kwam. Ze liet haar plas lopen en heeft een medical-pet-shirt aan om de catheter op de plaats te houden. Dat ‘rompertje’ moest maandagavond verschoond worden. Met heel veel gedoe kregen we het uit, maar door de stampij die ze maakte kregen we de nieuwe niet aan. Als ze echt zoveel pijn heeft als ze aangeeft, wil je toch niets forceren?! Van narigheid hebben we de dienstdoende dierenarts gebeld. Hij gaf aan dat minimaal de helft van het spektakel dat Toos maakte drama moest zijn en dat we even op onze tanden moesten bijten. Joost heeft zich vermand en heeft Toos ondanks het gegil ‘aangekleed’, maar ik ben de kamer uitgelopen. Kon al het verdriet niet aan.

Ξ De volgende dag

Gisteren begon niet anders. Een hoop gegil en gekerm. Met het risico een labiele hondenmoeder gevonden te worden heb ik de dierenkliniek gebeld met de vraag of we langs mochten komen. Gelukkig konden we niet veel later terecht. Zo’n speenvarken als ze thuis was, zo stil was ze in de behandelkamer van de dierenkliniek. Pijn? Niet dat ze liet blijken. Teckels houden van drama en theater. En dat was precies wat Toos ervan maakte. Ze had me mooi voor de gek gehouden. Poe, wat was ik opgelucht. Met die pijn viel het wel mee.

Maar feit blijft dat ze nog niet kan staan of lopen. En ze is nog incontinent. Dat zou allemaal snel beter moeten worden. Maar heftig vind ik het wel. Ik ben heel erg bang dat we aan iets zijn begonnen waar we nooit aan hadden moeten beginnen. Maar ik hoop dat ik ongelijk krijg en dat ze binnen afzienbare tijd weer helemaal de oude wordt.

HerniaToos 006
HerniaToos 002
HerniaToos 009
HerniaToos 015

's Middags belde de dierenarts die Toos afgelopen weken heeft behandeld nog. Zij begreep mijn onzekerheden beter. We hebben afgesproken om Toos de tijd te geven om bij te komen van deze operatie en te herstellen. Als er over 2 weken geen verbetering is, dan moeten we een ander soort gesprek gaan voeren. Maar goed, zover zijn we nog niet. Eerst gaan we heel hard hopen, duimen (we duimen wat af ;-)) en oefenen met en voor Toos. En knuffels en kusjes geven. Ook heel belangrijk natuurlijk. Ik heb haar nu al drie weken niet meer vastgehouden in mijn armen. Dat missen Toosje en ik heel erg!

Ξ Afleiding

De afgelopen dagen dus behoorlijk wat afleiding, maar niet de afleiding die we wilden. Voor wat betreft de weg en de nutsen gingen er maandag nog mails heen en weer over hoe we ervoor kunnen zorgen dat de hoofdleidingen in het nutstracé worden gelegd, maar ik was niet meer in staat daar deel aan te nemen. Ik was en ben zo uitgeput! Mijn hoofd is nu bij Toos, niet bij de weg, het bouwen of Oosterwold überhaupt. Sorry buren!

Afgelopen nacht zijn we alle drie 'out' gegaan. Toos probeert nu een beetje te staan (met een snoepje voor haar neusje). Zo zielig... Hopelijk komt er snel wat meer beweging in onze lieverd 🤞❤️.

  

< volgend artikel     ^blogroll^     vorig artikel >

About the Author

Merel

Merel

HARTSTOCHTELIJK PLANNENMAKER, HANDWERKEN, (THEORETISCHE) TUINKENNIS

Comments (4)

  • Wilma

    Wilma

    28 March 2018 at 10:52 |
    Heel veel sterkte met Toos. Ik weet uit ervaring hoeveel drama teckels kunnen vertonen. Onze Wibi kan dat ook

    reply

    • Merel

      Merel

      28 March 2018 at 13:44 |
      Hi Wilma, dank je wel!
      Dat theatrale van teckels vind ik heel leuk, maar afgelopen dagen even niet ;-)!

      reply

  • Niet Tot 71

    Niet Tot 71

    29 March 2018 at 19:57 |
    Je maakt wat mee met zo'n beestje zeg. Hoop voor jullie en Toos dat de moeilijke beslissing nog niet gemaakt hoeft te worden voorlopig.

    reply

    • Merel

      Merel

      30 March 2018 at 11:57 |
      Dank je wel voor je reactie. We hebben alweer wat meer hoop. En anders krijgt ze gewoon een rolkarretje ;-). Zolang ze maar blij en gelukkig is en geen pijn heeft.

      reply

Leave a comment

You are commenting as guest.